Γιατί το 22ο συνέδριο της ΟΛΜΕ γίνεται σε μια συγκυρία που απαιτεί την κλιμάκωση της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος για να απαντηθεί η επιθετικότητα της κυβέρνησης και το ενδεχόμενο πολέμου.
Γιατί αγωνιζόμαστε ενάντια στην πιο σκληρή αντιλαϊκή – αντεργατική – αντιεκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ, πρωτοστατούμε στον αγώνα ενάντια στην Αξιολόγηση, τις πειθαρχικές διώξεις των εκπαιδευτικών, υπερασπιζ
όμαστε το δημόσιο σχολείο και τα δικαιώματά μας αλλά και στεκόμαστε ενάντια στις αδιαφανείς διαδικασίες και στα μπαράζ παρατυπιών στις τοποθετήσεις των συναδέλφων μας και ιδιαίτερα των αναπληρωτών.Γιατί η ΟΛΜΕ με ευθύνη της πλειοψηφίας ΔΑΚΕ, ΠΕΚ, ΣΥΝΕΚ είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό απούσα από τη μάχη για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Η άρνησή τους να οργανώσουν οποιοδήποτε σοβαρό κλαδικό αγώνα που να έχει στόχο να νικήσει είναι αποκαρδιωτική.
Γιατί η Αγωνιστική Συσπείρωση που διεκδικεί την πρώτη θέση στο συνέδριο της ΟΛΜΕ δεν έχει κατορθώσει να μετατρέψει την εκλογική της ενίσχυση σε νίκες για τον κόσμο της εργασίας. Και σε μια σειρά συνδικάτα (ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ, ΕΔΟΘ, ΟΕΝΓΕ, ΔΟΕ κ.α.) είναι πια πρώτη δύναμη! Θεωρεί, κάνοντας λάθος, πως η λύση θα έρθει με την αύξηση των ποσοστών της. Η Αριστερά χρειάζεται τις πλειοψηφίες στα σωματεία για να μπορεί να ξεκινήσει αγώνες. Χρειάζεται και τη συμπόρευση των αγωνιστικών δυνάμεων που υπάρχουν μέσα στο εργατικό κίνημα ώστε να εμπνευστεί το σύνολο του κλάδου. Και για να επιτευχθούν και τα δύο χρειάζεται αντίληψη συνεργασίας και όχι ηγεμονισμοί. Ο τρόπος που η Αγωνιστική Συσπείρωση κινείται στην ΟΛΜΕ δείχνει ότι δεν έχει αποφασίσει να κινηθεί χωρίς ενδοιασμούς προς την ανάληψη επιθετικών πρωτοβουλιών ενάντια στην κυβερνητική πολιτική που απαιτούν τη συστηματική συμπόρευση με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς, για να στραφεί ο κλάδος στο δρόμο των μαζικών αγώνων.
Γιατί οι λίγες εκατοντάδες ψήφοι που χωρίζουν τις Παρεμβάσεις από την τρίτη έδρα μπορούν να κάνουν την διαφορά και να δώσουν την πλειοψηφία των εδρών του ΔΣ της ΟΛΜΕ στην Αριστερά ώστε να οργανώσει την αντεπίθεση του κλάδου.
Γιατί τα σχήματα που στηρίζουν τις Παρεμβάσεις, όπως η Αγωνιστική Παρέμβαση - Αλληλεγγύη είναι πλουραλιστικά και πολυσυλλεκτικά και στις γραμμές τους συμμετέχουν εκπαιδευτικοί απ’ όλο το φάσμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Γιατί αγωνιζόμαστε για τον συντονισμό όλων των εκπαιδευτικών σωματείων της πόλης, αλλά και πανελλαδικά, παρά την άρνηση των υπόλοιπων δυνάμεων. Συντασσόμαστε με τη δημιουργία ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών αλλά και σε σύνδεση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση και ταυτόχρονα θεωρούμε ότι ο κοινός αγώνας όσων κλάδων δίνουν τη μάχη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική είναι κρίσιμος παράγοντας για τη νίκη. Πιστεύουμε ακόμα, στη συμπόρευση με όλα τα κινήματα που παλεύουν ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό, τον εθνικισμό, για την υπεράσπιση του δίκαιου αγώνα των Παλαιστινίων και την καταδίκη του πολέμου, για τη δημοκρατία και την τιμωρία των ενόχων για το έγκλημα των Τεμπών.
Γιατί πιστεύουμε ότι, για να γίνουν αυτά, χρειάζεται η συνεργασία των αγωνιστικών δυνάμεων και όχι ο άγονος ανταγωνισμός τους για το ποιο σχήμα θα επικρατήσει. Γι’ αυτό δεν έχουμε διστάσει να κινηθούμε πολλές φορές στις γενικές συνελεύσεις και στα ΔΣ με αυτό το κριτήριο. Για να μετουσιωθεί, όμως, αυτή η αντιμετώπιση σε κοινό τόπο για τις δυνάμεις της Αριστεράς, είναι σημαντικό αυτή η λογική να ενισχυθεί και στις εκλογές.
Γιατί παλεύουμε για:
Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Κανείς κάτω από 1.400€ καθαρά, 13ος και 14ος μισθός.
Άμεση μονιμοποίηση των νεοδιόριστων συναδέλφων μας και διορισμό όλων των αναπληρωτών.
Πλήρη σύνταξη με 30 χρόνια και χωρίς όριο ηλικίας.
Ουσιαστική αναβάθμιση της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
Επαναφορά του ωραρίου μας πριν το 2013, καθώς και των ειδικοτήτων που εξοστρακίστηκαν.
Λεφτά για κοινωνικές δαπάνες και όχι για εξοπλισμούς.
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Στηρίζουμε –ψηφίζουμε Αγωνιστική Παρέμβαση – Αλληλεγγύη
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ